Գուլո (Հայկական ժողովրդական երգ)

Ելա տանից թափ քելացի,
Լանգով զարգի երթըս բացի,
Գուլոն տուն չէր, նստա լացի,
Վայ լե Գուլո, յաման Գուլո։

Գուլոն ելե, կերթա մարագ,
Ուր ուտելիք, մեղր ու կարագ,
Ուր խմելիք, ջուր սառնորակ,
Վայ լե Գուլո, յաման Գուլո։

Գուլոն ելե, կերթա աղբյուր,
Ոչ դու եղնիր, ոչ քու պաղ ջուր,
Ինձի վառեց քո սրտի հուր,
Վայ լե Գուլո, յաման Գուլո։

Գուլոն ելե կայնե քարիս,
Ձեռով կանե, կկանչե զիս,
Մոտիկ կերթամ, չճանչնա զիս,
Վայ լե Գուլո, յաման Գուլո։

Цюй Юань - 20 древних стихотворений (Cтихотворение 1)

                         В пути и в пути,
                           и снова в пути и в пути...
                         Так мы, господин,
                           расстались, когда мы в живых.

                         Меж нами лежат
                           бессчетные тысячи ли,
                         И каждый из нас
                           у самого края небес.

                         Дорога твоя
                           опасна, да и далека.
                         Увидеться вновь,
                           кто знает, придется ли нам?

                         Конь хуских степей
                           за северным ветром бежит,
                         И птицы Юэ
                           гнездятся на южных ветвях.

                         А вот от меня
                           все далее ты, что ни день.
                         Одежда висит
                           свободней на мне, что ни день.

                         Плывут облака,
                           все белое солнце закрыв,
                         И странник вдали
                           забыл, как вернуться домой.

                         Тоска по тебе
                           состарила сразу меня.
                         Вслед месяцам год
                           приходит внезапно к концу.

                         Но хватит уже,
                           не буду о том говорить...
                         Себя береги,
                           ешь вовремя в долгом пути!

Ռեզա Վալիզադե - Թե չես գտել այն կնոջը...

Թե չես գտել այն կնոջը,
ում գնալուց հետո կոչնչանաս,
ողջ կյանքդ տանուլ ես տվել...
Սա ասում եմ ե՛ս,
ում օրերը տարել է մի կին՝ հեռավոր մի վայր.
հյուսել է մազերին,
կախել վզից,
ամրացրել կրծքին,
կամ ցանել ծաղկամանի մեջ,
մնացած բոլորն էլ փակել է պահարանում՝
նեղ օրվա համար...

© թարգմ.` Էդիկ Պօղոսեան